ခဏေလး ေစာင့္ေပးပါ......
  • Share this
  • Sumbit to Digg
  • Sumbit to StumbleUpon
  • Sumbit to Delicious
  • Sumbit to Technorati
  • Sumbit to Reddit
  • Sumbit to Mixx
  • Sumbit to Twitter
  • Sumbit to Furl
  • Sumbit to Design Float
  • Sumbit to Blinklist
  • Sumbit to Yahoo Buzz
  • Sumbit to Google Bookmarks

သတင္း သံုးသပ္ခ်က္ ဦးစိန္ေက်ာ္လႈိင္ ေခတ္ၿပိဳင္ | ျပည္ပေရာက္ ၀ရမ္းေျပး ထုိင္း၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း တပ္ဆင္ လက္ထက္မွ တပ္ဆင္ႏွင့္ မကင္းသည့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မ်ားအဆုံး ျမန္မာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရႏွင့္ စီးပြားဖက္ၿပီး ႀကီးပြားခဲ့သည္။ စစ္အစုိးရ အလုိက် ေျပာေပးခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရ အလုိက် ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္ခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ ထုိင္း အတုိက္အခံ ဒီမုိကရက္ပါတီ အာဏာရလာၿပီဆုိေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္က ဟက္ဟက္ ပက္ပက္ မရွိသည္ကုိ သတိထားမိသည္။ ထုိင္းအစိုးရသစ္ သတင္းမ်ားကုိ ျမန္မာသတင္းစာေတြမွာ မေဖာ္ျပ။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အာဘီဆစ္၀ိဇၨာဇီ၀ဘက္ကလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ မည္သို႔ဆက္ဆံမည္၊ ဒီမိုကရက္ပါတီ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ခၽြမ္လိပုိင္ လက္ထက္က ေပၚလစီမ်ိဳး ဆက္ကုိင္စြဲမလားဆုိသည္မွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိေသးေပ။

ထုိင္း-ျမန္မာဆက္ဆံေရးကုိ ၿခံဳၾကည့္လွ်င္ ထုိင္းစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဆက္တုိက္အာဏာရစဥ္ကာလက ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ သေဘာထား တင္းမာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ ခ်တ္တီခ်ိဳင္း၏ အရပ္သားအစိုးရ တက္လာခ်ိန္တြင္ ျမန္မာကုိ ေစ်းကြက္သစ္ တခုအျဖစ္ သေဘာထားၿပီး ခ်စ္ၾကည္စြာ ဆက္ဆံရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ နယ္စပ္ျမန္မာလက္နက္ကုိင္ တုိင္းရင္းသားမ်ားအေပၚ ေထာက္ပံ့မႈ ရပ္ဆုိင္း ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက သစ္ေတြ၊ သယံဇာတေတြ ငါးေတြထုတ္ၿပီး ေငြရွာလုိသည့္ ထုိင္းစီးပြားေရး သမားႀကီး မ်ားက ခ်တ္တီခ်ိဳင္း၏သေဘာထားကုိ ခ်က္ခ်င္းေထာက္ခံခဲ့သည္။ ခ်တ္တီခ်ိဳင္းအစိုးရထဲမွ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္ေယာင္ခ်ိဳင္ယုဆုိလွ်င္ ၈၈ အေရးအခင္းအၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ပထမဆုံးသြားေရာက္ခဲ့သူ ျဖစ္လာသည္။

ထုိအခ်ိန္က အင္ဒိုခ်ိဳင္းနားကုိ စစ္ေျမျပင္မွ ေစ်းကြက္သစ္ဖန္တီးေရး ခ်တ္တီခ်ိဳင္း၏ ေပၚလစီ က်င့္သုံးမႈ အထုိက္အေလ်ာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့၏။ ထုိေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိ္င္ငံကုိလည္း ေစ်းကြက္သစ္တခုလုိသေဘာထား အျမတ္ထုတ္ရန္ ခ်တ္တီခ်ိဳင္းအစိုးရက ဆုံးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္၏ နားခ်မႈေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေမာင္က ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေပၚလစီ စတင္က်င့္သုံးသည္ဟုပင္ ပညာရွင္ ေဒါက္တာ ပါဗင္က ယူဆသည္။

ျမန္မာစစ္အစုိးရႏွင့္ ယင္းသို႔ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ၿပီး မၾကာခင္ ၁၉၈၉ ခု အေစာပုိင္းတြင္ ထုိင္းႏုိင္ငံ တပ္
ျပည္နယ္က ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံျပန္ပို႔ရန္ ခ်တ္တီခ်ိဳင္းအစုိးရက သုတ္ေျခတင္ ျပင္ဆင္ ေတာ့သည္။ ခ်တ္တီခ်ိဳင္း၏ ေစ်းကြက္သစ္ေပၚလစီေၾကာင့္ ထုိင္းအစိုးရ၀င္ေငြ ေကာင္းခဲ့သလုိ ႏုိင္ငံေရး အာဏာကုိင္ထားသည့္ ထုိင္းလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားလည္း ႐ုတ္တရက္ ႀကီးပြားကုန္ၾကသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္မူ ထုိင္းစီးပြားေရးသမားမ်ား၊ အာဏာရ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား၊ စီးပြားလုပ္သည့္ ထုိင္းစစ္အရာရွိမ်ားအတြက္ ေရႊေခတ္ဟုပင္ ဆုိႏုိင္၏။ ခ်ာဗလစ္အစိုးရ တႏွစ္တာ ကာလ အတြင္း န၀တေပးသည့္ စီးပြားေရး လုပ္ပုိင္ခြင့္တုိ႔ေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ား အကုန္လုံး ေန႔ခ်င္းညခ်င္း သေဌး ျဖစ္ကုန္သည္။ န၀တကုိ ႏုိင္ငံတကာက ႐ႈတ္ခ်ေနသည့္ၾကားကပင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေနျဖင့္ အာဏာကုိ ၾကာၾကာယူမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္က စစ္အစိုးရကုိယ္စား ႏုိင္ငံတကာကုိ အကာအကြယ္ ေပးခဲ့သည္။

၁၉၉၇ ခု အာရွေငြေၾကးစီးပြားကပ္ျဖစ္ေအာင္ မီးေမႊးခဲ့သူမွာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္ဟုပင္ ထုိင္းပညာရွင္ မ်ားက စြပ္စြဲခဲ့သည္။ ဘတ္ေငြကုိ တန္ဖုိးခ်ရန္ ေခါင္းမာေနသည့္အတြက္ ထုိင္းစီးပြားေရးပ်က္ၿပီး အာရွေငြေၾကး စီးပြားကပ္ျဖစ္ခဲ့သည္ဆုိ၏။ မၾကာခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရာထူးမွ ႏုတ္ထြက္ရၿပီး ၎၏ ေစ်းကြက္သစ္ ေပၚလစီလည္း ေျမာင္းထဲေရာက္သြားျပန္သည္။

ဒီမိုကရက္ပါတီေခါင္းေဆာင္ ခၽြမ္လိပုိင္ အာဏာရလာခ်ိန္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ဆက္ဆံေရးကုိ ခပ္တင္းတင္း သေဘာထားခဲ့သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ အက်ိဳးစီးပြားမရွိသည့္ အစုိးရအဖြဲ႕၀င္မ်ားက ျမန္မာႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ေပၚလစီကုိ ျပန္သုံးသပ္ရန္ တုိက္တြန္းခဲ့သည္။ ဤတြင္ လက္နက္ကုိင္ လူမ်ိဳးစုမ်ားအား ထုိင္း-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရး မွာ ၾကားခံေပၚလစီအျဖစ္ ထားရွိေရးကိစၥ ျပန္အသက္၀င္လာသည္။

ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရက ထုိင္းႏုိင္ငံကုိ ဒီမုိကေရစီေရး လမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖုိ႔ အားသန္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ားကိုလည္း ႏုိင္ငံတကာ စံႏွင့္အညီ ေထာက္ပံ့ခဲ့သည္။ ဒီမိုကေရစီေရးကုိ အေလးထားသည့္ ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရက ျမန္မာႏွင့္ဆက္ဆံရာတြင္ စစ္အစိုးကုိ လူဆုိး၊ ဒီမိုကေရစီေရး တုိက္ပြဲ၀င္ေနသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လူေကာင္းဆုိသည့္ ေပၚလစီက်င့္သုံး၏။

အခ်ိဳ႕ကလည္း ၁၉၉၇ ခု အာရွစီးပြားကပ္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ႕ (IMF) ၏ တင္းက်ပ္သည့္ ေပၚလစီေတြက ခၽြမ္လိပုိင္အစုိးရကုိ ျမန္မာႏွင့္ဆက္ဆံေရး တင္းမာဖုိ႔ ျဖစ္လာေစသည္ဟု ယူဆ၏။ ထူးျခားသည့္ အခ်က္မွာ ဒီမုိကရက္ပါတီ အာဏာရသည့္အခ်ိန္တိုင္း ထုိင္းစီးပြားေရး ျပဳတ္က်ေနခ်ိန္ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၈ ခုေႏွာင္းပုိင္း အာဘီဆစ္ ၀ိဇၨာဇီ၀ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခ်ိန္ ထုိင္းစီးပြားေရးမွာ ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈဒဏ္ ႏုိင္ငံတကာေခ်းေငြကပ္ဆုိးႀကီးဒဏ္တုိ႔ေၾကာင့္ အထိနာေနခ်ိန္ျဖစ္၏။

သို႔ေသာ္ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံၿပီး စီးပြားေကာင္းခဲ့သည့္ ထုိင္းစစ္တပ္အပါအ၀င္ ထုိင္းစီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးထိ ၾသဇာေပါက္သည့္ ေက်ာက္ပုိေခၚ ထုိင္းေဂါ့ဖားသားႀကီးမ်ားကလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ဆက္ဆံေရးကုိ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိရန္ ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရအား ဖိအားေပး၏။

ဤတြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ မိတ္ေဆြလုိသေဘာထားမလား၊ ရန္သူလုိသေဘာထားမလား အယူအဆအ တြက္ အျငင္းအခုန္ျဖစ္လာသည္။

ျမန္မာႏွင့္ဆက္ဆံရာတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခ်ာဗလစ္ကဲ့သို႔ ထိုင္းစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား၏ ပုဂၢိဳလ္ေရး ရင္းႏွီးမႈ အေျခခံေျဖရွင္းသည့္နည္းမ်ိဳးကုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ခၽြမ္လိပုိင္က လက္မခံ။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးအား ထိုင္းစစ္တပ္ၾသဇာမွ ကင္းလြတ္ေအာင္လည္း ခၽြမ္လိပုိင္က အားထုတ္ေနရသည့္အခ်ိန္ျဖစ္၏။ ထုိင္းစစ္တပ္ ကလည္း ႏုိင္ငံေရးၾသဇာ ကန္႔သတ္ခံရမွာ စိုးရိမ္မႈ၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရထံမွ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား လက္လႊတ္ခံရမွာ စိုးရိမ္မႈတုိ႔ေၾကာင့္ ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရေပၚလစီသည္ ထုိင္းပုံစံ ဆက္ဆံေရးမဟုတ္ဆုိၿပီး ျပန္တုိက္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ခၽြမ္လိပုိင္လက္ထက္ ျမန္မာႏွင့္ ဆက္ဆံေရးကုိ ထုိင္းအရပ္သားအစိုးရႏွင့္ ထုိင္းစစ္တပ္ၾကား ႏုိင္ငံေရးအာဏာ လြန္ဆြဲမႈ ပဋိပကၡတခုဟုလည္း ဆုိႏုိင္သည္။

ျမန္မာတုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္မ်ားအေပၚ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းသည့္ ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရေပၚလစီကုိ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းကလည္း လက္မခံ။ ထုိင္းဒီမုိကေရစီေရးကုိ အေနာက္တုိင္းၾသဇာလႊမ္းမုိးသည့္ ဒီမိုကေရစီေရးဆုိၿပီး ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက စြပ္စြဲခဲ့သည္။ ထုိင္းအစိုးရအေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မတည္ၿငိမ္ေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္သည္ဆုိၿပီး ထုိင္းဆန္႔က်င္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ျပည္တြင္းမွာ ေဆာ္ၾသခဲ့သည္။ ေနာက္ဆုံး စစ္ေရးပဋိပကၡေတြထိ ျဖစ္လာသည္။

၁၉၉၉ ခု ေအာက္တုိဘာ (၁) ရက္တြင္ စြမ္းအားျမႇင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသား စစ္သည္ေတာ္မ်ားအဖြဲ႔က
ဘန္ေကာက္ ျမန္မာသံ႐ုံးကုိ ၀င္စီး၏။ ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရက ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ အေရးမယူဘဲ နယ္စပ္ ပုိ႔ေပးသည့္ ကိစၥကုိ ထုိင္းအစိုးရအတုိက္အခံက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထုိေက်ာင္းသား မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီေရး တုိက္ပြဲ၀င္ေနသူမ်ားသာျဖစ္ၿပီး အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားမဟုတ္ဟု ခၽြမ္လိပုိင္အစိုးရက ေျဖရွင္းခဲ့သျဖင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးေလာကထဲ အေခ်အတင္ ျဖစ္ခဲ့ျပန္သည္။

တဖန္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ ဘုရားသခင္တပ္မေတာ္ (God Army) ဆုိသည့္ ကရင္အဖြဲ႕က ထုိင္းႏုိင္ငံ ရပ္ခ်ဘူရီေဆး႐ုံကုိ ၀င္စီးရာ ထုိင္းလုံၿခံဳေရးအဖြဲ႕မ်ားက ၀င္စီးသူအားလုံးကုိ သတ္ပစ္သည္။ ထုိအျဖစ္အ ပ်က္ေတြ ျဖစ္ၿပီး မၾကာခင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္ကလည္း လက္တုံ႔ျပန္သည့္အေနျဖင့္ ထုိင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ဂိတ္ေတြပိတ္႐ုံမက ျမန္မာေရပုိင္နက္မွာ ထုိင္းမ်ား ငါးဖမ္းခြင့္လုိင္စင္ေတြပါ ပိတ္လုိက္သည့္အတြက္ ဘတ္ေငြ သန္းေထာင္ႏွင့္ခ်ီၿပီး ထုိင္းဘက္က နစ္နာကုန္သည္။

တပ္ဆင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာခ်ိန္တြင္မူ ထုိင္း-ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဆက္ဆံေရး ေျဖာင့္တန္းလာသည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလည္း တပ္ဆင္၏ ေဖာက္သည္ႏုိင္ငံျဖစ္လာ၏။ တပ္ဆင္၏ ဆက္သြယ္ေရးၿဂိဳဟ္တုကုိ စစ္အစိုးရက သုံးရသည္။ တပ္ဆင္ေရာင္းသည့္ ပစၥည္းမ်ားကုိ စစ္အစိုးရ ၀န္ႀကီးဌာနေတြက ၀ယ္ရသည္။ ေနာက္ဆုံး ျမန္မာစစ္အစိုးရကုိ တပ္ဆင္ၾသဇာျဖင့္ ဘတ္ေငြ သန္း (၄,၀၀၀) ေခ်းခဲ့ရာ ယခုတုိင္ျပန္မရေပ။

အျပန္အလွန္အားျဖင့္ စစ္အစိုးရ ေျပာေစခ်င္သည့္ စကားမ်ားကုိ တပ္ဆင္က ေျပာေပးသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ မေတြ႕ဘဲ မၾကာခဏ ေတြ႕ပါသည္ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ေျပာသည့္အတု္ိင္း တပ္ဆင္က လိမ္ေပးသည္ကုိ အန္အယ္လ္ဒီ ဦးလြင္က မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆုိခဲ့ရဖူးသည္။

တပ္ဆင္ျပဳတ္ၿပီး တပ္ဆင္ေငြႏွင့္ ေထာင္ထားသည့္ People Power ပါတီေခါင္းေဆာင္ စမတ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ေတာ့လည္း စစ္အစိုးရအလုိက် ၂၀၁၀ ေရြးကာက္ပြဲမွာ ပါတီႀကီး (၃) ခုသာၿပိဳင္ခြင့္ရမည္ဟု စမတ္က ေျပာခဲ့သည္။ ကုလသမဂၢအေနျဖင့္ ျမန္မာအာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးရာ၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္း ထည့္မေျပာလွ်င္ ပုိေအာင္ျမင္မည္ဟု ေျပာခဲ့႐ုံမက ျမန္မာစစ္အစိုးရ အဓမၼအႏုိင္ယူခဲ့သည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကုိပါ ေထာက္ခံေၾကာင္း စမတ္က ေျပာခဲ့သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ တပ္ဆင္လက္ထက္ ထိုင္း-ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဆက္ဆံေရးသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရထံမွ စီးပြားေရးရသမွ် အျမတ္ထုတ္ေရးေပၚလစီ သက္သက္သာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ အားေပးသည့္ေပၚလစီကုိ အေျခမခံဟု ဆုိႏုိင္၏။ တပ္ဆင္ေယာက္ဖ ဆြန္ခ်ဳိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္ခ်ိန္တြင္ ျပည္တြင္း ႏုိင္ငံေရး တင္းမာ ေနသည့္ျပင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ထုိင္စရာ ႐ုံးပင္မရွိေတာ့သည့္အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ေထာက္ခံေၾကာင္း ေျပာခ်ိန္မရဘဲ ျပဳတ္သြားရသည္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံရာ၌ စီးပြားေရးအက်ိဳးအျမတ္ကုိ ေရွး႐ႈပုံျခင္း ဆင္ေသာ္လည္း တပ္ဆင္ႏွင့္ ခ်တ္တီခ်ိဳင္း ကြာျခားခ်က္မွာ တပ္ဆင္က မိမိပုဂၢိဳလ္ေရး ခ်မ္းသာမႈကုိ ပုိဦးစားေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေဖာ္ျပပါ ထုိင္း-ျမန္မာစစ္အစိုးရ အတိတ္ဆက္ဆံေရး အေျခအေနမ်ားကုိ ခ်ဳပ္ၾကည့္လွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ဒီမုိကေရစီေရးကုိ အေျခခံၿပီး ဆက္ဆံလုိသည့္ ထုိင္းဒီမုိကရက္ပါတီ၏ သေဘာထားကုိ ေထာက္ခံသည့္ စစ္တပ္အင္အားစု၊ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးအင္အားစု၊ စီးပြားေရးအင္အားစုမ်ား နည္းေနသည္မွာ ထင္ရွားသည္။

ထုိင္းႏုိင္ငံေရးမွာ ၾသဇာရွိသည့္ စီးပြားေရးအသုိင္းအ၀ုိင္းကလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ အေပၚယံ ရင္းႏွီးမႈျပၿပီး စီးပြားေရးအျမတ္ထုတ္သည့္ ေပၚလစီကုိသာ ဆက္လက္ က်င့္သုံးလုိသည္မွာ သိသာသည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းကာလအတြင္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက နယ္စပ္ဂိတ္မ်ား မပိတ္သည္ကို ထုိအခ်ိန္ ထုိင္းအစိုးရက ေက်းဇူးတင္္ေနသည္။ နယ္စပ္ဂိတ္မ်ား မပိတ္ေရးသည္သာလွ်င္ ဦးစားေပးေပၚလစီျဖစ္ေၾကာင္း ထုိစဥ္ကာလ ထုိင္းအစိုးရ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန အရာရွိမ်ားက ေျပာခဲ့ေၾကာင္း The Nation သတင္းစာက ေထာက္ျပခဲ့သည္။

ေလာေလာဆယ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အာဘီဆစ္အစိုးရ တက္ခ်ိန္တြင္မူ ထုိင္းႏုိင္ငံ (၂) ျခမ္းကြဲၿပီး ထုိင္းဒီမုိကေရစီေရး ယုိင္နဲ႔ေနခ်ိန္ႏွင့္ တုိက္ဆုိင္ေနသည္။ တပ္ဆင္အစိုးရလက္ထက္ အဂတိလုိက္စားမႈမ်ားေၾကာင့္ အေနာက္တုိင္း ဒီမုိကေရစီေရးသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံႏွင့္မကုိက္ညီဆုိၿပီး ပီေအဒီ တပ္ဆင္ဆန္႔က်င္ေရးအဖြဲ႕က ေဆာ္ၾသေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္၏။ တခ်ိန္က ခၽြမ္လိပုိင္၏ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ခပ္တင္းတင္းဆက္ဆံေရးမူကုိ မႀကိဳက္သည့္ ထုိင္းစစ္တပ္ကုိ လည္း ဒီမုိကရက္ပါတီ အာဏာရဖုိ႔အတြက္ ပင္းေပးသည္ဟု တပ္ဆင္ေထာက္ခံသည့္အုပ္စုမ်ားက စြပ္စြဲေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ အာဘီဆစ္အစိုးရအေနျဖင့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံရာ၌ ခၽြမ္လိပုိင္လက္ထက္ကလုိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔က လူဆုိး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူေကာင္းဆုိသည့္ ေပၚလစီမ်ိဳးဆက္ကုိင္ၿပီး နယ္စပ္ ျမန္မာလက္နက္ကုိင္ တုိင္းရင္းသားမ်ားအေပၚ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈျဖင့္ ဆက္ဆံႏုိ္င္ပါ့မလားဆုိသည္မွာ အတတ္ေျပာဖုိ႔ ခက္ေနသည္။

ဒီမိုကေရစီေရးဘက္မဲတင္းၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ဆက္ဆံလွ်င္ ထုိင္းစီးပြားေရးအုပ္စုႀကီးမ်ား၊ ၾသဇာရွိ ေက်ာက္ပုိႀကီးမ်ားက ဖိအားေပးေတာ့မည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ သေဘာထားေပ်ာ့ေပ်ာင္းျပန္လွ်င္လည္း ဒီမုိကေရစီေရးကုိ အားနည္းေစသည္ဆုိၿပီး ပါတီတြင္း အတုိက္အခံမ်ားႏွင့္ ႀကံဳရမည္။

ေသခ်ာသည့္အခ်က္ေတာ့ ထုိင္းႏုိင္ငံေရးေလာကထဲမွာ ထုိင္းစီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ား မပါ၀င္ႏုိင္ေအာင္ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ကုိင္တြယ္ႏုိင္မွသာ ဒီမိုကေရစီေရးကုိ အျပည့္အ၀ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မည့္ လမ္းေပၚ ေရာက္ဖို႔ ရွိသည္ဆုိသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။

0 comments: